غربگرایان برای جنازه برجام حلوا و خرما تدارک می‌بینند؛
تاریخ: ۷:۰۸ :: ۱۳۹۷/۰۲/۲۰
روحانی علیه روحانی!

برجام برای غرب‌گرایان حاضر و غایب تبدیل به یک مشکل شده است. نه می‌توانند آن را به سرانجام برسانند و نه می‌توانند آن را ترک کنند. همین امر سبب شده است تا سخنانی سراسر تناقض از دولتمردان بشنویم که برجام آن نوشداروی معجزه‌آسا نبوده که ملت انتظار داشته‌اند.

به گزارش نسل برهان به نقل از خبرنامه دانشجویان ایران، دو شب قبل رییس جمهور آمریکا خروج این کشور از برجام و بازگشت ساختار تحریم‌های هوشمند به وضع سابق را اعلام کرد. خروجی که از چند ماه قبل و با چینش ترکیب جدید ساختار امنیتی- سیاسی با محوریت نئوکان‌های جنگ‌طلب در کاخ سفید امری قطعی بود.

علیرغم نظرات کارشناسان داخلی و خارجی پیرامون آینده برجام و تاثیرات داخلی و منطقه‌ای این اقدام دولت آمریکا، نباید ساختار ذهنی روحانی و دوستان را قبل و بعد این اتفافات فراموش کنیم. مرور تیترها و سخنان غربگرایان در دوران انتخابات ریاست جمهوری سال ۹۲ و روزهای امضای برجام در ۹۴ و مقایسه آن با ادعاهای نچسب این روزهای ورشکسته‌های سیاسی به این شناخت کمک می‌کند:

– “بنده معتقدم مذاکره با آمریکا راحت‌تر از مذاکره با اروپاست چرا که اروپایی‌ها به دنبال آقا اجازه از آمریکا هستند. از این رو دولت آینده باید بتواند رابطه ایران و آمریکا را از حالت تخاصم به مرحله تنش که یک مرحله پایین‌تر است برساند.”

– “تحریم‌ها را قدم به قدم کاهش داده و در نهایت آن‌ها را خواهیم شکست”

– “سانتریفیوژها باید بچرخد و زندگی مردم نیز باید بچرخد”

– “نباید کشور را به سوی جنگ هدایت کنیم”

– “کار سیاسی و راه کم‌هزینه و استفاده از عقلانیت و درایت به معنای سازش نیست.”

این سخنان شخص روحانی در کوران انتخابات ریاست جمهوری ۹۲ اندکی بعد با آغاز مذاکرات پر رمز و راز برجام به مرحله اجرا درآمد. دو سال بعد فضایی هیجانی و البته کاذب از سوی غربگرایان در عرصه عمومی برای امضای برجام درست شد که از ضرر روزانه ۱۰۰ میلیون دلاری برای کشور بگیرید تا رفع کامل رکود و ایجاد اشتغال، از هجوم سرمایه‌‌گذاران خارجی بعد از برجام به ایران تا رفع مشکل تشنگی مردم و باغ‌های سرسبز گلابی برجامی!

اندکی بعد جشن امضای برجام در کف خیابان‌های تهران با نمایش آرزوهای ارزی مردم و کارناوال پورشه‌سواران برگزار شد و تیم عملیات روانی در خدمت روحانی یعنی روزنامه‌های زنجیره‌ای به صف شدند و نوشتند «تحریم‌ها به تاریخ پیوست»، «فروپاشی تحریم»، «صبح بدون تحریم»، «تحریم‌ها هم رفت»، «توافقات سیاسی و اقتصادی با لغو تحریم ها»، «سد تحریم شکست»، «پیروزی تدبیر بر تحریم»، «اینک بدون تحریم»، «سلام بر ایران بی‌تحریم، خلاص شدیم»، «تحریم تمام شد»، «برچیده شدن ظرف تحریم‌ها»، «روز شکست حصر اقتصادی».

در کنار این غوغای کاغذی، دولتمردان نیز در وصف برجام از تعابیری همچون «فتح‌الفتوح»، «آفتاب تابان»، «معجزه قرن»، «بزرگ‌ترین دستاورد تاریخ ایران»، «نشانه تسلیم همه قدرت‌های بزرگ در برابر اراده ملت»، «ورق‌خوردن تاریخ به نفع ایران»، «پیروزی بزرگ‌تر از فتح خرمشهر» و…استفاده کردند تا بگویند برجام یعنی نوشدارویی برای ایران بیمار!

با نزدیک شدن به سومین سالگرد برجام می‌توان برآیندی درستی از آنچه رخ داده است به دست آورد؛ اینکه روحانی و دوستان از “هسته‌ای رفت تحریم‌ها می‌ماند” رسیده‌اند به “خوشحال هستم که موجودی مزاحم از برجام خارج شده است”. سخنان دو شب قبل روحانی نشان داد برجام نه براساس یک تصمیم‌گیری راهبردی که با یک انگاره ذهنی بسیار ساده باورانه لیبرالیستی در عرصه بین‌الملل از سوی دولت روحانی به مرحله اجرا درآمده است. انگاره‌ای که دشمنی را یک توهم انقلابی! و تضاد جمهوری اسلامی ایران و آمریکا را یک بازی با قاعده برد – برد می‌داند.

برجام برای غربگرایان حاضر و غایب تبدیل به یک مشکل شده است. نه می‌توانند آن را به سرانجام برسانند و نه می‌توانند آن را ترک کنند. همین امر سبب شده است تا سخنانی سراسر تناقض از دولتمردان بشنویم که برجام آن نوشداروی معجزه آسا نبوده که ملت انتظار داشته‌اند. سخنانی از این دست که با خروج آمریکا از برجام شاهد تکرار آنها خواهیم بود:

– مردم بعد از توافق هسته‌ای انتظار بیش‌ازحد از اقتصاد نداشته باشند.

– به برجام نگاه اقتصادی نداشته باشید.

– ‌توافق هسته‌ای باعث گشایش در همه حوزه‌های اقتصادی نمی‌شود.

– ‌مشکلات اقتصادی ما به واسطه تحریم آغاز نشده است که بخواهد با حذف تحریم‌ها زمینه‌ای برای حل‌وفصل همه مشکلات فراهم شود،

– بازار مسکن بازار داخلی است و توافق هسته‌ای خیلی نمی‌تواند تأثیر مستقیمی بر روی این بازار داشته باشد.

– از سوئیفت انتظار معجزه نداشته باشید.

– آقای روحانی نسبت به دستاوردهای برجام خیلی خوشبین بود و به همین دلیل وعده‌هایی به مردم داد که در عمل تاکنون محقق نشده است.

روحانی و دوستان به این روزها با حسرت به آرزوهای خود در سیاست خارجی نگاه می‌کنند. برجام عملا نابود شد، تحریم‌های قبلی به قوت خود باقی مانده، دستاورد داخلی و خارجی دولت “تقریبا هیچ” است و حالا انتظارات اقتصادی و معیشتی مردم نیز به آن افزوده شده است. انتظاراتی که دولت روحانی و تفکر پشت سرش نشان داده به هیچ وجه توانایی حل آنها را ندارد و سه سال باقی مانده دولت دوازدهم تنها زمانی برای گذران امور است و هیچ.

تاریخ تکرار می‌شود. غربگرایان عادت کرده‌اند آرزوهای شخصی خود را با نام خواست عمومی بوسیله جنگ روانی برجسته کنند، امید کاذب به جامعه تزریق کنند، به سگ زرد و شغال اعتماد کرده و سراب توسعه اقتصادی را درست کرده و خود قبل از مردم به سراغ آن سراب بروند و در نهایت با حسرت آروزهای بر باد رفته و پشیمانی و سرشکسته به نقطه آغاز بازگردند و در موقعیتی تازه برای چندمین بار این چرخه باطل را تکرار کنند.

اگر امروز روحانی پسابرجام علیه روحانی برجام اعتراض می‌کند و طلبکار است امید به فراموشی تاریخی ملت دارد و بس؛ پس نباید شرایط به گونه‌ای رقم بخورد که روحانی و یاران غربگرایش، در مجلس ختم برجام میان‌داری کرده و حلوا پخش کنند گویی که آنها با برجام نسبتی ندارند.

 

انتهای پیام/