علی صدریانپور؛
تاریخ: ۷:۱۸ :: ۱۳۹۶/۰۴/۱۸
پدیده جمع دو پاراداوکس انقلابیگری و محافظه‌کاری

"رکود و‌تورم"در اقتصاد و "انقلابیگری و محافظه‌کاری" در سیاست ذاتاً مفاهیمی ضد یکدیگرند؛ هر چه به سمت یکی میرویم قاعدتا باید از دیگری دور شویم؛ اما همیشه اینچنین نیست.

به گزارش نسل برهان؛ “رکود و‌تورم”در اقتصاد و “انقلابیگری و محافظه‌کاری” در سیاست ذاتاً مفاهیمی ضد یکدیگرند؛ هر چه به سمت یکی میرویم قاعدتا باید از دیگری دور شویم؛ اما همیشه اینچنین نیست.

اقتصاد ایران چندسالی‌ست که در شرایط “رکود تورمی” گرفتار آمده و چاره‌ای نیست که برای حل یکی، از  اهرم دیگری استفاده کنیم؛ و البته با فقدان سیاست‌های مکمل، مدیران اقتصادی دولت روحانی در مهار این شرایط ناکام بوده‌اند. مشابه همین شرایط در فضای سیاسی کشور هم حاکم بوده و مفهوم کلیدی “انقلابیگری” را به محاق برده است.

مفهوم انقلابیگری متضمن  شرایطی‌ست که بارزترین آنها  تحول‌خواهی و نقد و مخالفت با وضع موجود (ضعف‌ها و خلأها) است. اما آیا نیروهای معتقد به انقلاب اسلامی این شرط اساسی را در قابی که از خود در نگاه مردم ساخته‌اند، ارائه کرده‌اند؟ معتقدم پاسخ، منفی است.  شما چطور؟ نیروهای انقلابی و حزب‌اللهی را بیشتر مدافع وضع موجود و مدافع حاکمان یافته‌اید یا منتقد؟ هنگامیکه در محافل و بحث‌های سیاسی از قوه قضائیه، سپاه ، صداوسیما یا ائمه جمعه انتقادی مطرح میشود حزب‌اللهی‌ها منتقد و مطالبه‌گر بوده‌اند یا دست به ماستمالی و توجیه زده‌اند؟

همین توجیه‌ها و دفاع‌های بعضاً نابجا هویت نیروی انقلابی را به محاق برده و امروز دیگر انقلابی کسی نیست که خود در پی تحول و مبارزه و نقد بی‌رحمانه‌ی کاستی‌هاست. امروز شاهد پدیده‌ی شگفت‌آوری هستیم: جمع دو پاراداوکس انقلابیگری و محافظه‌کاری نیروهایی که ملاحظه مناسبت‌ها و هنجارها را ندارند اما در بسیاری از موارد هم یا نقدی به ناکارآمدی‌ها ندارند یا حتا گاهی از آنها دفاع هم میکنند.

شاید یکی از اصلی‌ترین راه‌های توقف شکست ‌های پی‌درپی حزب‌اللهی‌ها در انتخابات هم حل همین تناقضِ دشوار باشد. آزمون سختی که یک سوی آن پرتگاه تضعیف نظام و سوی دیگر قبیله‌گرایی و زیرپاگذاشتن عدالت است؛ آیا انقلابی‌ها مثل شهید بهشتی تلخی برخورد صادقانه را به شیرینی برخورد منافقانه ترجیح میدهند؟ شعار انقلاب مثل ۳۸ سال گذشته همین است: ما میتوانیم.

انتهای پیام/