بمناسبت فرا رسیدن هفته عفاف و حجاب؛
تاریخ: ۱۵:۲۷ :: ۱۳۹۶/۰۴/۱۷
حجاب؛ در پس حاشیه های فرهنگی

این یادداشت نقد مسئولانی است که امور فرهــنگی را مدیریت می کنند و در گیر و دار کاغذبازی و صورت جلسه نویسی هستند ،آیــا در قبال این پدیده رو به رشد و برای این فضای الوده و بیمار نصب چند طرح گرافیکی و نوشته بر در و دیوار دانشگاه کفـایت میکند؟

به گزارش نسل برهان؛ دانشجویان قشر جوان و فعالی هستند که بهترین و بیشترین وقت خود را صرف آموختن و کسب مهارتهای زندگی می کنند , دانشجویان جوان ترین عناصر فرهنگی به شمار می روند فلذا مسئله ی حجاب یکی از ارزش های دینی ،عرفی و انقلابی جمهوری اسلامی ایران است که با ترتیب دینی و عفت عمومی جامعه عجین گشته است.

دشمنی سنتی انصار حزب الله و رسانه های اصلاح طلب همیشه راه را بر تحلیل صحیح موضوعات مورد مشاجره این دو طیف بسته است و این ذهنیت را بوجود می آورد که گویی اصل دعوا موضوعیت دارد و غرضی برای حل موضوع مورد مناقشه ،درمیان نیست.

در این میانه از موج سواری های رسانه های اصلاح طلب و گل به خودی زدن های حزب اللهی ها سخن خواهیم گفت؛

امروز یکی از محورهای تهاجم فرهنگی در مواجهه با نظام اسلامی تلاش برای تغییر سبک زندگی مردم ایران در موضوعیت حجاب و عفاف و تبدیل آن به مفاد مطرح در گزاره های دهشت بار مورد نظر شبکه های ماهواره ایی و غربی است که غایت آن گسیختگی نهاد خانواده و سست شدن پایه های اعتقادی خانواده و آحاد ملت ایران دارد.

نظام جمهوری اسلامی در آغاز شکل گیری اش و قبل و بعد رسیدن به مرحله ایی که دولتی باثبات بتواند قد علم کند ،ده سالی را جنگیده است ،بنابراین دوره دفاع مقدس نه با سیاست گذاری صحیح فرهنگی ،بلکه از صدقه سر فضای انقلابی و جهادی سایه افکنده بر ملت و رسانه ها از پس وقوع انقلاب و جنگ با حفظ ارزش های اسلامی به پایان رسید.

و اما بعد ؛ آوارهای جنگی برداشته شد و ایران اسلامی ۸ سال سازندگی را با گوشت و خون لمس کرد, اما به موازات آن فرهنگ اسلامی که رشد نکرد هیچ, اشرافیت و سرمایه سالاری و تجمل گرایی نیز از بالا به پایین به جامعه تزریق شد.

شاید استقلال سیاسی و جغرافیایی تماما حاصل شد اما استقلال فرهنگی شدیدا زیر سوال رفت آیا با این همه ،باز هم جای نگرانی ندارد ؟!

با پایان دولت اصلاحات جوان انقلاب ۲۷ ساله بود و هنوز چیزی از فرهنگ حجاب و عفاف برای او سیاست گذاری و نهادینه نشده بود با این حال همه متوقع بودند او محجبه و عفیف باشد.

در همه ی این کم کاری های دولتی ,کم کاری های قوای دیگر ,صدا و سیما و حوزه های علمیه راهم در بحث حجاب و عفاف اضافه کردند، حال آیا به این نتیجه نخواهید رسید که با وجود حقانیت در نگرانی برای این وضع ،فرد بی حجابی که وسط خیابان است کم تقصیر ترین فرد در پیدایش وضع موجود است و از قضا ما همه را رها کردیم و یقه ی این کم تقصیر ترین را گرفته ایم ؟!

امروزه حجاب و عفاف یک مسئله صد در صد اجتماعی و فرا جنسیتی و فراتر از یک رفتار دینی است که نیاز به عزم حدی دو طرفه از سوی مسئولان و از سوی مردم دارد ، عرصه ی فرهنگ حجاب و عفاف بیش از قانون و بودجه و ساختار های دولتی و رسمی ،نیاز به ساختار های غیر رسمی دارد ،ساختار هایی برآمده از بطن مردم انقلابی و معتقد و دغدغه مند و دراین میان مهم ترین وظیفه نظام حمایت از همین ساختار های غیر رسمی است.

براین اساس ما از سازمان های ذی ربط مطالباتی داریم که به شرح ذیل است ؛

۱٫ دولت جمهوری اسلامی با توجه شعار تدبیر گرایی و عقلانیت مصوبه۴۲۷ ,شورای عالی انقلاب فرهنگی را محور کارهای دستگاه های فرهنگی به صورت پیگیر و اثر بخش قرار دهد و نقش نظارتی خود را بر دستگاه های اجرایی تحت پوشش فراموش ننماید.

۲٫ از مجلس محترم میخواهیم به دنبال اصلاح ،رفع ابهام ،ایجاد ضمانت اجرایی و خلق قوانین مکمل در این حوزه باشد.

۳٫ از قوه قضائیه میخواهیم که هماهنگی لازم را با نیروی انتظامی در برخورد هرچه بهتر و قاطع تر با حلقه ها و جریان هایی که با رویکرد معاند مجرمانه و هدفمند در فضای فرهنگی کشور تخریب انجام میدهند به عمل آورد.

۴٫ از رسانه ملی میخواهیم که طبق فرمایش امام خمینی (ره) که می فرمایند : صدا سیما باید دانشگاه عمومی باشد ،از رسالت اصلی اش را که تربیت انسان هاست فراموش نکند و دراین رسالت عظیم از ظرفیت های مردمی و غیردولتی استفاده نماید.

۵٫ از کلیه مراکز و نهاد های فرهنگی خصوصا روحانیت معزز انتظار می رود در جهت فراگیر شدن بحث حجاب و عفاف که نمایانگر جامعه دینی است تلاش بیشتری مبذول دارند.

۶٫ از نیروی انتظامی میخواهیم در برخورد با پدیده ی بدحجابی با تقویت فعالیت های نامحسوس خود برای پیدا کردن حلقه های معاند در جریان بدپوشی که با اندیشه مجرمانه در توسعه ی بی عفتی در جامعه سهیم اند را بیش از پیش و مستمر پیگیر باشند .

آیا اولین مخاطبان امر به معروف و نهی از منکر و اعتراض به خاطر این وضعیت نباید مسئولین امر باشند؟

حزب اللهی ها حق دارند نگران باشند، اما قانون جمهوری اسلامی ایران به آن ها این حق را نمی دهد که از سر نگرانی خود وارد عمل شوند ،شاید لازم باشد انصار حزب الله در دو عبارت خودجوش و خودسر تامل کند و با این معیار که نفع اسلام و انقلاب در چیست؟

این همان چیزی است که فعالان رسانه ایی اصلاح طلبان به دنبال آن هستند ،از رسانه های اصلاح طلبان دغدغه حجاب و عفاف دیده نشده است!

اما مخالفت صریح و متعدد با دغدغه مندی برای ضروریات دین اسلام هم،وجهه آنان را خراب میکند ،لذا ترجیح می دهند با هجمه بر فاعل کار و بدون اشاره به اینکه اصل کار درست است یا غلط مانع انجام آن می شوند.

آنچه رهبر معظم انقلاب در دیدار با اقشار مختلف مردم بیان کردند دقیقا نقطه مقابل این دیدگاه قرار میگیرد؛

یکی از راههای تقویت درونی ،حفظ روحیه ی انقلابی گری در مردم است ،بخصوص در جوان ها ,سعی دشمنان این است که جوان مارا لا ابالی بار بیاورند، نسبت به انقلاب بی تفاوت بار بیاورند ،روحیه ی انقلابی و حماسی را در او بکشند و ازبین ببرند.

برای مثال دفاع از فرهنگ حجاب و عفاف و برپایی تظاهرات برای اعلان عمومی این حمایت به عنوان افراطی گری حزب اللهی ها در نظر گرفته می شود .

اگر روحیه حزب اللهی در گذشته نبود ،نه انقلابی روی می داد نه عده ایی از قبل این انقلاب به نان و نوایی می رسیدند که اینک چوب خود را بر سر جوانان حزب اللهی بکوبند.

ابعاد مختلف حجاب و عفاف از جمله مبانی آن باید در مراکز علمی مورد بررسی قرار گیرد اما به نظر می رسد دانشگاه ها به رسالت خود در مسئله حجاب و عفاف عمل نکردند.

علی رغم وجود آئین نامه پوشش در دانشگاه ها ،این امر مورد بی توجهی قرار گرفته است ،مسئولانی که تـــوانایی برخورد با بـدحجابان را ندارند کار را به جوانان انــقلابی بسپارند جگر خانواده های شهدا با دیدن صــحنه های بدحجابی می سوزد همان هایی که برای این کشور و آسایش مردم رفته اند ،اما بـعضی ها با اصول شرع لحبازی می کنند حتی امر به معروف هم روی آنها تاثـیری ندارد ،همه چیزمان را برای انقلاب دادیم و توقع داریم که مملکت مان اسلامی باشد ،سلامت جامعه حق جوان ماست ،چرا کسی به این وضعیت رسیدگی نمی کند و همه ی مسئولان تقصیر را بر گردن دیگری می اندازد ؟

سـوال اینجـاست ؛

آیا وقت آن نرسـیده که از مسئولین محترم در دانـشگاه ها بخـواهیم که قـدم رنجه کرده و از پشت میز بیرون آمده ،زمـانی هرچند اندک از مسـائل سـیاسی و جناحی فارغ شده و سری به محوطه دانشگاه بزنند تا عمق بدحجابی در محیط دانشگاه را ببینند!؟

امروزه فضای دانشگاه که باید محیطی سالم ،مناسب و مساعد برای رشد علم و اعتقاد باشد آن چیزی نیست که از یک دانشگاه اسلامی انتظار می رود ،درب ورودی هر دانشگاهی مزین هست به تابلویی که قوانین و ضوابط انضباطی آن دانشگاه در آن منقوش است که رعایت ضوابط پوششی یکی از موارد نوشته شده در آن تابلوهاست ,اما با چرخی در تمام دانشگاه به این نتیجه میرسیم که تنها چیزی که به چشم نمیخورد حجاب است .

اوضاع فرهنگی دانشگاه مدت هاست که چنگی به دل نمی زند ، دیگر بد حجابی در دانشگاه ها امری تعحب آور نیست و به پدیده ایی معمولی و مورد پذیرش هم برای مسئولان به خواب رفته و هم برای دانشجویان و حتی جامعه تبدیل شده است .

شاید تنها کاری که مسئولان دانشگاه در قبال بدحجابی دانشجویان انجام داده اند و به آن افتخار می کنند برگزاری جلسات متعدد بدون هیچ گونه خروجی ،جلساتی که دیگر توان بایگانی کردن آن ها نیست ،جلساتی که ابتر بودن آن هارا در حوزه فرهنگ سال هاست لمس کرده ایم.

آیـا وقت آن نرسیده که مسئولین دانشگاه دست از بی تـوجهی و بی اعتــنایی به مسائل فرهنگی بردارند و از انجام کارهای شماری بدون بازده که فقط به درد پر کردن کــاغذ های رزومه شخصی میخورد اجتناب کنند!

مـسئولین باید بپذیرند که با یک معضل فرهنگی روبرو هستند و برای ان چاره اندیشی کنند کم توجهی و تــغافل فرهنگی نسبت به مقوله حجاب نه تنها کمکی به حل آن نخواهد کرد بلکه در دراز مدت پیامد های منفـی و نامطلوبی بر جامعه ما خواهد داشت.

این یادداشت نقد مسئولانی است که امور فرهــنگی را مدیریت می کنند و در گیر و دار کاغذبازی و صورت جلسه نویسی هستند ،آیــا در قبال این پدیده رو به رشد و برای این فضای الوده و بیمار نصب چند طرح گرافیکی و نوشته بر در و دیوار دانشگاه کفـایت میکند؟

بعـضی از مسئولین بر طبل ندانم کاری می کوبند و می گویـند کار فـرهنگی زمان میخواهد ،اما آنچه طی سالهای اخیر در دانشگاه ها شاهد آن بودیم رشد روزافزون بدحجابی و گسترش آن بوده است تا جایی که در برخی موارد فقط نام دانشگاه مانده است.

شاید جای خالی افرادی که به صورت جدی در دانشگاه های ما به معضلات و مشکلات رفتاری و پوششی افراد بپردازند به شدت احساس می شود و راهکارهای عملی ،هرچند ناچیز هم که میتوان در دانشگاه ها عملی ساخت در دستور کار دانشگاه های ما نیست.

در پایان با استعانت از خدای متعال و طلب امداد و کمک از نفس مسیحایی امام عصر (عج) و پیروی از رهنمود های نائب برحق ایشان امام خامنه ایی دست وحدت را به سوی آسمان بلند کرده تا در پرتو این وحدت و یک دلی و یک صدایی با عزمی ملی و مردمی در نهادینه شدن فرهنگ حجاب و عفاف در کشور گامی بلند برداریم و در این باب موفق و پیروز گردیم.

یادداشت: فاطمه اسمعیل زاده

انتهای پیام/